مقالات و توضیحات
آزمیران / مصارف اسید کلریدریک

مصارف اسید کلریدریک

1. استفاده روزانه از

خاصیت اسید کلریدریک برای واکنش با قلیایی نامحلول برای تهیه مایحتاج روزانه مانند پاک کننده توالت فرنگی و زنگ زدا استفاده کنید.

2. شیمی تجزیه

در شیمی تجزیه، زمانی که از اسید برای تعیین غلظت قلیایی استفاده می شود، به طور کلی از اسید کلریدریک برای تیتراسیون استفاده می شود. تیتراسیون با اسید قوی نقطه پایان را برجسته تر می کند و در نتیجه نتایج دقیق تری حاصل می شود. در فشار اتمسفر استاندارد 1، اسید کلریدریک 20.2 درصد می تواند یک محلول آزئوتروپیک تشکیل دهد که اغلب به عنوان معیار در تجزیه و تحلیل کمی تحت فشار معین استفاده می شود. غلظت جوش ثابت آن با تغییر فشار هوا تغییر خواهد کرد.

3. فولادسازی

یکی از مهمترین کاربردهای اسید کلریدریک، فولاد ترشی است. قبل از عملیات بعدی آهن یا فولاد (اکستروژن، نورد، گالوانیزه و غیره)، می توان از اسید کلریدریک برای واکنش به زنگ سطح یا اکسیدهای آهن استفاده کرد. معمولاً از محلول اسید کلریدریک 18 درصد به عنوان ترشی برای تمیز کردن فولاد کربن استفاده می شود.

یکی دیگر از کاربردهای عمده اسید کلریدریک تهیه ترکیبات آلی مانند وینیل کلرید، دی کلرواتان، پیش ساز پلی کربنات، بیسفنول A، چسب کاتالیزوری، پلی وینیل فرمال، اسید اسکوربیک و غیره است. وقتی شرکت‌ها پی وی سی را سنتز می‌کنند، معمولاً از اسید کلریدریک موجود در بازار استفاده نمی‌کنند، بلکه از اسید کلریدریک آماده شده در داخل استفاده می‌کنند. اسید کلریدریک نیز کاربردهای زیادی در داروسازی دارد.

5. تهیه ترکیبات معدنی

اسید کلریدریک می تواند تحت واکنش اسید-باز قرار گیرد، بنابراین می تواند بسیاری از ترکیبات معدنی مانند کلرید آهن و کلرید پلی آلومینیوم (به آن پلی آلومینیوم، PAC) که مواد شیمیایی مورد نیاز برای تصفیه آب هستند، تهیه کند.

اسید کلریدریک با نام علمی اسید هیدروکلریک محلول آبی کلرید هیدروژن (فرمول شیمیایی: HCl) و یک اسید مونوبازیک است.

اسید کلریدریک اسید قوی است اسید کلریدریک غلیظ بسیار فرار است بنابراین وقتی ظرف حاوی اسید کلریدریک غلیظ باز می شود، غبار اسیدی در بالا دیده می شود که همان قطرات کوچک اسید کلریدریک است که از ترکیب تبخیر کلرید هیدروژن تولید می شود. بخار آب موجود در هوا کاربردهای متعددی در مقیاس کوچکتر دارد، از جمله نظافت خانگی، افزودنی های غذایی، زدودن زنگ زدگی، پردازش چرم و غیره.

اسید هیدروکلریک غلیظ (هیدروژن کلرید) یک غبار اسیدی ایجاد می کند. هر دو محلول اسیدی و اسید کلریدریک دارای اثرات خورنده بر روی بافت های انسان هستند و پتانسیل آسیب رساندن به اندام های تنفسی، چشم ها، پوست و مجرای روده را دارند. اسید کلریدریک می تواند با عوامل اکسید کننده معمولی مانند هیپوکلریت سدیم (سفید کننده، NaClO) یا پرمنگنات پتاسیم (KMnO4) تحت واکنش های ردوکس قرار گیرد و گاز کلر سمی تولید کند که در صورت استنشاق در مقادیر کم می تواند باعث ناراحتی شود.

آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده اسید کلریدریک را به عنوان یک ماده سمی معرفی می کند.سمیت اسید کلریدریک کوتاه مدت و عمدتاً خورنده است.این ماده سمی طولانی مدت ندارد و در بدن باقی نمی ماند.

واژه نامه

 

اسید هیدروکلریک

اسید کلریدریک (نام IUPAC: کلران) محلول آبی از کلرید هیدروژن است که یک اسید قوی معدنی تک پایه است و کاربردهای صنعتی وسیعی دارد. خواص اسید کلریدریک مایع بی رنگ و شفاف با بوی تند قوی و خورندگی بالا می باشد. اسید کلریدریک غلیظ (حدود 37 درصد جرمی) بسیار فرار است، بنابراین پس از باز شدن ظرف حاوی اسید کلریدریک غلیظ، کلرید هیدروژن تبخیر می شود و با بخار آب موجود در هوا ترکیب می شود و قطرات کوچکی از اسید کلریدریک تولید می کند و باعث ایجاد اسید می شود. ظاهر شدن بالای دهانه بطری مه. اسید کلریدریک جزء اصلی اسید معده است که به هضم غذا کمک می کند و از عفونت های میکروبی محافظت می کند. در قرن شانزدهم، ریبافیوس رسماً روش تهیه اسید هیدروکلریک خالص را ثبت کرد: اسید سولفوریک غلیظ و نمک مخلوط و حرارت داده شدند. شیمیدانانی مانند گلابر، پریستلی و دیوید بعدها نیز در تحقیقات خود از اسید کلریدریک استفاده کردند. در 27 اکتبر 2017، فهرست مواد سرطان زا منتشر شده توسط آژانس بین المللی تحقیقات سرطان سازمان بهداشت جهانی به طور مقدماتی برای مرجع طبقه بندی شد و اسید هیدروکلریک در لیست سه نوع سرطان زا قرار گرفت.

 

پی وی سی

پلی وینیل کلراید که در انگلیسی به آن PVC (Polyvinyl chloride) گفته میی شود، آغازگر مونومر وینیل کلرید (VCM) در پراکسیدها، ترکیبات آزو و سایر آغازگرها است؛ یا با مکانیسم پلیمریزاسیون رادیکال آزاد تحت تأثیر پلیمر پلیمریزه شده با نور و گرما. . همپلیمرهای وینیل کلرید و کوپلیمرهای وینیل کلرید در مجموع به عنوان رزین های وینیل کلرید شناخته می شوند. پی وی سی پودری سفید رنگ با ساختار آمورف، درجه انشعاب کوچک، چگالی نسبی حدود 1.4، دمای انتقال شیشه ای 77 تا 90 درجه سانتیگراد است و در حدود 170 درجه سانتیگراد شروع به تجزیه می کند و پایداری در برابر نور دارد. هنگامی که در معرض نور خورشید قرار می گیرد، تجزیه می شود و کلرید هیدروژن تولید می کند، که تجزیه بیشتر خودکاتالیز می شود و باعث تغییر رنگ و کاهش سریع خواص فیزیکی و مکانیکی می شود. سبک. وزن مولکولی پی وی سی تولید شده به صورت صنعتی عموماً در محدوده 50000 تا 110000 با پلی پراکندگی زیاد است و وزن مولکولی با کاهش دمای پلیمریزاسیون افزایش می یابد، نقطه ذوب ثابتی وجود ندارد، در دمای 80-85 شروع به نرم شدن می کند. درجه سانتیگراد، و در دمای 130 درجه سانتیگراد ویسکوالاستیک می شود، دمای 160 تا 180 درجه سانتیگراد به حالت جریان چسبناک تبدیل می شود؛ خواص مکانیکی خوب، استحکام کششی حدود 60 مگاپاسکال، مقاومت ضربه ای 5 تا 10 کیلوژول بر متر مربع، خواص دی الکتریک عالی.