نام IUPAC: Morpholine (Tetrahydro-1,4-oxazine) | فرمول: C₄H₉NO | CAS: 110-91-8 | وزن مولکولی: 87.12 g/mol موفولین یک آمین حلقوی ششمعضوی است که همزمان دارای عامل آمین (NH) و عامل اتری (O) در ساختار حلقه است. این ترکیب دوگانه — بازی بودن بهواسطه نیتروژن و فراریت کنترلشده بهواسطه حلقه اتری — موفولین را به یکی از پرکاربردترین «آمینهای خنثیکننده» (Neutralizing Amine) در صنعت پالایش نفت، پتروشیمی و نیروگاهها تبدیل کرده است. کاربرد اصلی آن جلوگیری از خوردگی اسیدی در سامانههای بویلر و بازگشت کندانس بخار است؛ جایی که دیاکسید کربن حلشده در آب اسید کربنیک تولید میکند و فلزات خطوط لوله را میخورد. موفولین با خنثیسازی این اسید، pH کندانس را در محدوده حفاظتی نگه میدارد. در کنار این کاربرد اصلی، موفولین بهعنوان حلال، واسطه سنتز آلی (تولید مشتقاتی مانند فرمیلموفولین یا شتابدهندههای لاستیک) و در برخی فرمولاسیونهای صنعتی نیز بهکار میرود. این ماده بر اساس GHS در رده مواد قابلاشتعال و خورنده (H226, H302, H312, H314, H332) طبقهبندی میشود و حملونقل آن تحت شماره UN 2054 و کلاس خطر ۸ (با خطر فرعی ۳) انجام میگیرد؛ بنابراین خرید، نگهداری و جابهجایی آن نیازمند رعایت دقیق پروتکلهای HSE است. منبع: PubChem، Sigma-Aldrich Product Data، Wikipedia (مبتنی بر NIOSH ICSC). بازی بودن ملایم موفولین (pKa اسید مزدوج ≈ ۸٫۴) دقیقاً همان ویژگی است که آن را برای خنثیسازی pH در محدوده ۷٫۵ تا ۹ — بازهی توصیهشده برای حفاظت خطوط کندانس بخار در برابر خوردگی اسید کربنیک — مناسب میکند؛ بازی قویتر (مانند آمونیاک) در این کاربرد بهسادگی فرار میکند و کنترل دقیق pH را دشوار میسازد. در مقیاس صنعتی، موفولین معمولاً از واکنش دیاتیلن گلیکول (یا دیاتانولآمین) با آمونیاک، در حضور کاتالیستهای هیدروژناسیون/دهیدراتاسیون و تحت فشار و دما، تولید میشود. مسیر جایگزین، حلقویسازی دیاتانولآمین با اسید سولفوریک است. انتخاب مسیر تولید بر خلوص نهایی، میزان آب باقیمانده و سطح ناخالصیهای آمینی جانبی (مانند دیاتیلن گلیکول واکنشنداده یا آمینهای ثانویه) اثر میگذارد که در گریدهای صنعتی نسبت به گریدهای آزمایشگاهی تفاوت محسوسی ایجاد میکند. مهمترین کاربرد صنعتی موفولین در واحدهای یوتیلیتی پالایشگاهها، پتروشیمیها و نیروگاههای بخار، نقش آن بهعنوان «آمین خنثیکننده» (Neutralizing Amine) است. در سامانه بویلر، قلیاییت بیکربنات/کربنات موجود در آب تغذیه در دما و فشار بالا تجزیه شده و دیاکسید کربن آزاد میکند. این CO₂ همراه با بخار حرکت کرده و در نقاط تقطیر، دوباره در آب کندانس حل شده و اسید کربنیک تشکیل میدهد؛ اسیدی که فلز خطوط لوله، پمپها و مخازن بازگشت کندانس را میخورد. موفولین با تبخیر همراه بخار و انحلال مجدد در کندانس، pH آن را از محدوده اسیدی به بازه حفاظتی ۸ تا ۹ بالا میبرد. عملکرد هر آمین خنثیکننده با پارامتری به نام نسبت توزیع (DR) توصیف میشود: نسبت غلظت آمین در فاز بخار به غلظت آن در فاز مایع کندانس، در شرایط تعادل. موفولین با DR پایین (حدود ۰٫۴) عمدتاً در نخستین نقاط تقطیر (نزدیک به بویلر و توربین) متمرکز میشود، در حالی که آمینهایی مانند سیکلوهگزیلآمین (DR ≈ ۴) یا آمونیاک (DR ≈ ۱۰) در نقاط دورتر خط لوله کندانس اثرگذارترند. به همین دلیل، در سامانههایی که بیشتر بخار مستقیماً به توربین میرود، موفولین یا بلندی غنی از موفولین گزینه ترجیحی است، در حالی که در شبکههای طولانی خطوط بخار معمولاً بلندی از چند آمین با DRهای متفاوت به کار میرود. در عمل، بسیاری از فرمولاسیونهای تجاری آببویلر (مانند فرمولهای ترکیبی حاوی موفولین بههمراه سیکلوهگزیلآمین و دیاتیلهیدروکسیلآمین بهعنوان جاذب اکسیژن) برای پوشش همزمان خوردگی اسیدی و اکسیژنی طراحی میشوند. موفولین بهتنهایی محافظت خوبی در برابر اسید کربنیک ایجاد میکند اما در برابر خوردگی ناشی از اکسیژن محلول مؤثر نیست؛ از این رو معمولاً همراه با جاذبهای اکسیژن یا آمینهای فیلمساز (Filming Amines) به کار میرود. نکته شفافیت علمی: بر خلاف تصور رایج در برخی منابع فارسی، موفولین آمین اصلی مورد استفاده در واحدهای شیرینسازی گاز ترش (Amine Gas Sweetening با MDEA/DEA/MEA) نیست؛ نقش اصلی و مستندشده آن در این صنعت، خنثیسازی خوردگی در سامانه بخار و کندانس است، نه جذب H₂S/CO₂ در واحدهای تصفیه گاز. هرگونه ادعای کاربرد در شیرینسازی گاز باید با دیتاشیت فرآیندی پروژه مربوطه راستیآزمایی شود. برای مصارف صنعت نفت و پتروشیمی (خنثیسازی کندانس)، معمولاً گرید صنعتی با خلوص بالای ۹۹٪ و سطح آب کنترلشده کافی است؛ در حالی که مصارف سنتزی حساستر ممکن است به گرید Reagent با محدودیت دقیقتر بر ناخالصیهای آمینی نیاز داشته باشند. کلمه هشدار: خطر (Danger) | NFPA 704: سلامت ۳ / اشتعالپذیری ۳ / واکنشپذیری ۰ با نقطه اشتعال حدود ۳۱ درجه سانتیگراد، موفولین در دمای محیطهای گرم (بهویژه در تابستانهای ایران) میتواند بخارات قابلاشتعال تولید کند؛ بنابراین باید دور از منابع جرقه، شعله باز و سطوح داغ نگهداری شود. محدوده انفجار نسبتاً وسیع آن (حدود ۱٫۴٪ تا بیش از ۱۱٪ حجمی) نیازمند تهویه مناسب در محل ذخیرهسازی و مصرف است. با توجه به خورندگی موفولین برای پوست و چشم (H314)، حداقل تجهیزات لازم شامل دستکش مقاوم شیمیایی (نظیر نئوپرن یا نیتریل ضخیم)، عینک ایمنی بسته یا محافظ صورت، لباس مقاوم شیمیایی و در مواجهه با بخارات غلیظ، ماسک تنفسی مناسب بخارات آلی است. در تماس با پوست یا چشم، شستوشوی فوری و طولانیمدت با آب فراوان (حداقل ۱۵ دقیقه) الزامی است و در صورت تداوم علائم باید فرد به مراکز درمانی ارجاع شود. در صورت استنشاق، انتقال فرد به هوای آزاد و در صورت دشواری تنفس، مراجعه فوری پزشکی توصیه میشود. این توصیهها جایگزین برگه ایمنی (SDS) رسمی تأمینکننده نیست و باید همیشه بر اساس SDS محصول خریداریشده عمل شود. گروه بستهبندی I به معنای «درجه خطر بالا» است و الزامات سختگیرانهتری برای بستهبندی، برچسبگذاری و مستندسازی حمل نسبت به گروههای II و III دارد. خریداران صنعتی باید هنگام واردات یا حمل داخلی، گواهی حمل مواد خطرناک (Dangerous Goods Note) و SDS بهروز را از تأمینکننده دریافت کنند. در زمینه کد تعرفه گمرکی، موفولین در سرفصل بینالمللی HS مربوط به «ترکیبات هتروسیکلیک با هترواتم نیتروژن» (ذیل ردیف ۲۹۳۳) طبقهبندی میشود؛ کد دقیق زیرشاخه در تعرفه گمرکی ایران ممکن است با کدهای بینالمللی تفاوت جزئی داشته باشد، بنابراین برای اظهار گمرکی توصیه میشود کد نهایی از پیش با گمرک ایران (IRICA) یا کارگزار گمرکی راستیآزمایی شود. موفولین در آب کاملاً محلول است و پتانسیل نفوذ به منابع آبی در صورت نشت را دارد. اگرچه بهطور کلی زیستتخریبپذیری نسبی از آن گزارش شده، دفع مستقیم آن به آبهای سطحی یا فاضلاب بدون تصفیه مناسب توصیه نمیشود و باید طبق مقررات محیطزیستی محلی (در ایران، ضوابط سازمان حفاظت محیطزیست) و بهصورت پسماند شیمیایی ویژه دفع شود. یکی از چالشهای رایج در بازار مواد شیمیایی صنعتی، عرضه موفولین با خلوص پایینتر از ادعا یا رقیقشده با آب/آمینهای ارزانتر است. نشانههای هشداردهنده شامل بوی غیرعادی (بوی تیزتر یا متفاوت از بوی آمونیاکی/ماهیمانند معمول)، دانسیته خارج از محدوده استاندارد (۰٫۹۹۶–۱٫۰۰۷ g/cm³)، یا نبود CoA معتبر از کارخانه سازنده است. مقایسه دانسیته و ضریب شکست محموله دریافتی با مقادیر مرجع (جدول ۲)، سادهترین آزمون کنترل کیفیت اولیه در محل تحویل است. قیمت موفولین در بازار جهانی و ایران تابع نوسانات قیمت مواد اولیه پتروشیمی (دیاتیلن گلیکول و آمونیاک)، هزینه حمل بینالمللی، نرخ ارز، و همچنین گرید و بستهبندی درخواستی است. با توجه به طبقهبندی خطر بالای این ماده (کلاس ۸، گروه بستهبندی I)، هزینه حمل و بیمه آن معمولاً بالاتر از آمینهای کمخطرتر است. برای استعلام قیمت بهروز و موجودی، تماس مستقیم با تیم فروش آزمیران توصیه میشود؛ اعلام دقیق تناژ، گرید و مقصد تحویل، دقیقترین پیشفاکتور را ممکن میسازد. موفولین مادهای است که ارزش صنعتی آن در سادگی مکانیسم عملکردش نهفته است: یک آمین با فراریت و بازیسیته متعادل که میتواند همراه بخار حرکت کند و در همان نقطهای که خوردگی رخ میدهد، pH را اصلاح کند. برای واحدهای نفت، گاز و پتروشیمی، انتخاب درست گرید، رعایت الزامات ایمنی مرتبط با کلاس خطر ۸/۳ آن، و تأمین از منبعی که CoA و SDS معتبر ارائه میدهد، سه رکن اصلی خرید مطمئن این ماده است. آزمیران آماده است بر اساس تناژ، گرید و کاربرد دقیق پروژه شما (بویلر صنعتی، واحد یوتیلیتی پتروشیمی یا سنتز آزمایشگاهی)، مشاوره فنی و پیشنهاد قیمت ارائه دهد.موفولین (Morpholine) — مرجع فنی، ایمنی و خرید برای صنعت نفت، گاز و پتروشیمی
۱. چکیده اجرایی
۲. هویت شیمیایی و شناسهها
پارامتر مقدار نام IUPAC Morpholine (Tetrahydro-1,4-oxazine) مترادفهای رایج Diethylenimide oxide، Tetrahydro-2H-1,4-oxazine شماره CAS 110-91-8 شماره EC 203-815-1 شماره UN (حملونقل) 2054 PubChem CID 8083 MDL Number MFCD00005972 فرمول مولکولی C₄H₉NO وزن مولکولی 87.12 g/mol SMILES C1COCCN1 InChIKey YNAVUWVOSKDBBP-UHFFFAOYSA-N ۳. خواص فیزیکی و شیمیایی
ویژگی مقدار ظاهر مایع بیرنگ تا کمی زرد بو آمونیاکی ملایم تا ماهیمانند چگالی (۲۰-۲۵ درجه سانتیگراد) حدود ۰٫۹۹۶–۱٫۰۰۷ g/cm³ (بسته به منبع و خلوص) نقطه ذوب −۵ درجه سانتیگراد نقطه جوش ۱۲۹ درجه سانتیگراد (در فشار اتمسفر) نقطه اشتعال (Closed Cup) حدود ۳۱–۳۲ درجه سانتیگراد دمای خوداشتعالی ۲۷۵ درجه سانتیگراد محدوده انفجار (LEL–UEL) حدود ۱٫۴٪ تا ۱۱–۱۵٪ حجمی (منابع اندکی متفاوت گزارش کردهاند) فشار بخار (۲۰ درجه سانتیگراد) حدود ۶–۱۱ mmHg حلالیت در آب محلول کامل (Miscible) pKa (اسید مزدوج) ۸٫۳۶ ضریب شکست (n²⁰D) ۱٫۴۵۴ ۴. تولید صنعتی
۵. کاربرد موفولین در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی
۵.۱ آمین خنثیکننده در سامانههای بویلر و کندانس بخار
۵.۲ نسبت توزیع (Distribution Ratio) و انتخاب آمین مناسب
آمین نسبت توزیع (DR) تقریبی نقطه اثر غالب موفولین ۰٫۴ نقاط اولیه تقطیر / نزدیک بویلر و توربین دیاتیلآمینواتانول (DEAE) ۱٫۷ میانی دیمتیلایزوپروپانولآمین ۱٫۷ میانی سیکلوهگزیلآمین ۴٫۰ نقاط دورِ خط بخار آمونیاک ۱۰٫۰ دورترین نقاط سیستم ۵.۳ سایر کاربردهای مرتبط با نفت و پتروشیمی
۶. درجات و مشخصات کیفی موجود در بازار
گرید خلوص معمول کاربرد اصلی Industrial Grade ≥ ۹۹٪ تصفیه آب بویلر، خنثیسازی صنعتی Technical Grade ۹۸–۹۹٪ واسطه سنتز، فرمولاسیون صنعتی ACS Reagent / Laboratory Grade ≥ ۹۹٫۰٪ (GC) آزمایشگاه، سنتز دقیق، مرجع تحلیلی ۷. ایمنی، بهداشت شغلی و طبقهبندی خطر (GHS)
کد شرح خطر H226 مایع و بخار قابلاشتعال H302 در صورت بلع مضر است H312 در تماس با پوست مضر است H314 باعث سوختگی شدید پوست و آسیب چشمی میشود H332 در صورت استنشاق مضر است
مرجع حد مجاز OSHA PEL TWA 20 ppm (۷۰ mg/m³) — با علامت جذب پوستی (Skin) NIOSH REL TWA 20 ppm / STEL 30 ppm — با علامت جذب پوستی IDLH ۱۴۰۰ ppm ۷.۱ خطرات آتش و انفجار
۷.۲ ذخیرهسازی و جابهجایی
۷.۳ تجهیزات حفاظت فردی (PPE)
۷.۴ کمکهای اولیه
۸. طبقهبندی حملونقل
پارامتر مقدار شماره UN 2054 کلاس خطر اصلی ۸ (خورنده) خطر فرعی ۳ (قابلاشتعال) گروه بستهبندی (Packing Group) I ۹. ملاحظات زیستمحیطی
۱۰. مقررات و استانداردهای بینالمللی
۱۱. راهنمای خرید موفولین برای واحدهای صنعتی
۱۱.۱ نکات فنی پیش از خرید
۱۱.۲ تشخیص کیفیت و اجتناب از محصول نامرغوب
۱۱.۳ عوامل مؤثر بر قیمت
۱۲. سوالات متداول
۱۳. جمعبندی کارشناسی
آزمیران
دستگاهای آزمایشگاهی
مواد شیمیایی
شیشه آلات
محیط کشتهای میکروبی
فیلتر یا کاغذ صافی
ملزومات
سکوبندی
مقالات و توضیحات
جستجوهای مرتبط
مقالات و توضیحات
فروشگاه / موفولین
